Ikkje så tøff

Når mørket kjem og sporet tek slutt og det bles og du må springe foran hundespannet til lårs i sjo sammen med lederhundene. Da kjenner man seg ikkje så tøff ei stund. Men for ein følelse når orienteringa stemmer og bikkjene finner fram og man kjem inn på harde spor og løyper. Da e man konge og suser avgårde i nåtta. Omtrent slik var kveldens tur som gjekk i kjente omgivelser og rundt tre kjente fjell. Men allikevel så kjenner man seg ikkje så veldig tøff når man vasser i fjellet, i mørket sammen med hundespannet sitt.

Det blei omkring 5km vassing på kveldens tur som var på tri mil. Måtte vasse frå Busnessjåen til eg kom inn på hundeløypa øst fe Haugestul. Har ikkje nok sprut i mitt lille hundespann til å kunne stå på sløån i ubrøyta i mykje sjo. Så da e det bare å vasse på.. På langturer, så kjenner man seg aldri så naken som på korte dagsturer. Da er man godt utrustet og kan slå leir hvor det måtte passe.  Kanskje jeg burde stappe en sovepose og et telt i sledebagen om det skulle knipe? Hmmmm. Skjermbilde 2016-01-12 kl. 18.05.11