Ågåleg moro

Leste i vg her om dagen om at Norge manglet velkledde herreblogger. Jålebukkar, tenkte eg. Og så tenkte eg å legge ut et bilde av meg sjølv i treningsbukse og gummisko: «Outfit of the day», som dei kallar det. Men så gløymde eg heile greia. Eg var ikkje nok interessert. Motebloggar fe jålete papaguta i frå byen, e ikkje heilt mi greie. Ikkje fe det at eg har noko i mot bygutar. Slettes ikkje. Så lenge dem har børsa over skuldra eller fiskestonga i hånda. Om du skjønnar hått eg meiner? Håndveske, mote og «outfit of the day». Kjære vene! Hått skal nå slikt vørå t?

_EP_4163-smaller

Dessutan har eg ikkje jobba fe at bloggen skal bli meir populær. Eg har heller gått andre vegen.Eg har gjort den smalar. Ikkje det at eg sleit så fælt med den store trafikken fra før, men fyrst og fremst så skriv eg fe meg sjølv. Ein slags offentleg dagbok om mine tankar og gjørmål. Eg syns det e moro å sjå tilbake. At det i det heile tatt sleng såpass mange innom, e jo ågåleg moro. Fe det e jo ganske mange innom, sjølv om eg skriv tidvis mykje på dialekt. Dei utenlandske leserne slit kanskje litt, fe google translate slit litt med Gransherad-dialekta har eg hørt. Eg lurar på hått han tenkte han som var fra Vietnam og kom innom bloggen min her om dagen. Eller han frå Malaysia eller Singapore. Tenker dei blei ganske skuffa. Og håkken e du som har vore innom bloggen min på tri sidur i dag frå Spania? Det sku vore moro å vøtå. Ågåleg moro.

_EP_4108-smaller

At bloggen min gjeng mykje på dialekt gjer den ikkje akkurat meir populær og lesevennlig kanskje, men eg syns det e litt moro. Eg e dessutan engsteleg fe å bli konservativ og bli gåmmål og bitter. Me må jo konne tillate kånn å skrive litt på dialekt og ikkje kon på bokmål og nynorsk. Blir jo litt levande det. Og så e det spanande å fylje dialektorda. Eg e upptatt av det. Og me har jo nokre rare ord og uttrykk.

Ågåleg=veldig

Bildene e frå fjelltur i dag i Kålidalen. Men det e ein heilt annan historie. klikkbare i bilder i store versjoner