På tur med ungar

_EP_2437 _EP_2380 _EP_2387

Det e pussig, tenkar eg. Då me budde i Finnmark var me mykje på tur. Det var nesten ikkje bryet vært å dra til fjells, om ein hadde eit par dågår fri. Det var liksom ingenting. Minimum tri, fire dågår måtte ein ha, tenkte eg. I dag: Nokre år seinare så pakkar eg til tur fe ungane. Det e reine ekspedisjonen. Det skal forbredast: tøy, termos, underlag og klær for fleire enn meg sjølv. Ein halvannet år gåmmål pjokk og ein på seks, samt to bikkjur. Det blir mykje pikkpakk og styr fe ein ørliten dagstur. Pakkinga tek ofte lenger tur enn sjølve fjellturen.

Det e ein utfordring å senke tempoet i sin eigen kropp og vørå fornøgd sjølv om fjellturen blir på nokre få kilometer. Og i dag blei rasten tatt heime etter turen. Minstemann var i overkant trøtt og fekk ikkje til å såvå i pulken. Så da må ein vurdere nøye.

Me var allikevel fornøgde alle mann. Me kom kånn i alle fall utafe dynna.