Sommårnått

bilde (3)

Det e noko spesielt med sommårnåtta. Klarer liksom ikkje heilt gje meg. Må bærre kaste eit kast til, sjølv om eg veit det e håpløst. Som småbarnspappa e det idioti. 4-5 timar søvn duger jo ikkje i lengda. Men så e det å gje seg da. Man bør tåle å gå med litt gråsprengte augor på sommårn. Ein vaknar a tell etter eit bad i Tinnsjøen.

Og når man byrjar å gå heim. Lenge etter at det var skumt så ligg husa der mørke og tause. Og eg følar meg aleine. Det e omtrent som å vørå på fjellet. Der ein nokre gonger kjenner på einsomheten og trivast med den. Eg har kjent på både einsomhet og savn eg. Og eg har kjeda meg på fjellet. Det e heilt normalt det. Man sku hatt tid til å kjede seg litt meir. Det e sunt det. Den sjølvalgte einsomheten på fjellet e dessuten bare deilig. Ein kan bli litt avhengig av den au.. Dei e så e det så deilige desse ljose, varme, einsomme nettane.

Og nå har altså verden gått i kvilemodus. Og her sitt eg med ein kald Tuborg etter ein fin fisketur sammen med Prikken. Ein fisketur som var heilt begredelig når det kjem til bett. Men det blei da ein fisk. Så vassfis blei med ikkje. Det e da noko.

20130712-234954.jpg